MIJN KAJAK

Eagle Demarrage

In 1998 kocht ik mijn eerste kajak. Daarvoor had ik wel eens hier en daar een kajak gehuurd voor een tochtje. Maar ik wilde toch wat vaker gaan varen en dan is een eigen bootje wel zo handig. Ik wilde niet meteen te veel geld uitgeven, dus het werd een beginnersboot: een Eagle Demarrage. Deze kajak was lekker stabiel met in- en uitstappen, licht om op het dak van mijn auto te tillen en vooral niet duur. Al snel wist ik dat kajaktochten maken een nieuwe hobby zou worden. En ook al snel wist ik dat deze kajak niet aan mijn verwachtingen voldeed. Deze kajak was niet zo snel, al viel dat bij windstil weer nog wel mee. Maar tegen wind op wat groter water remde iedere golf duidelijk af. En wat nog erger was, golven braken in spatten uiteen zodat ik telkens een natte bril had. Verder vond ik het idee dat deze boot vol zou kunnen lopen en zinken geen prettig idee. 

Eagle Seajett Expeditie

Het volgende voorjaar ging ik op zoek naar wat anders. Ik had een heel mooie gebruikte Eagle Zeester gezien. Gelukkig was ik zo verstandig hem niet meteen te kopen, maar eerst eens verder rond te kijken. Ik ging naar Arend Bloem in Wormer om eens wat ideeën op te doen. Ik informeerde ook naar de Zeester, maar Arend Bloem zei gelijk dat dat niets voor mij was. Een kajak is als een jas, je moet er een uitkiezen die bij je postuur past. De Zeester is een prima kajak, maar voor boven de 80 kilo. Ik ben niet zo groot en kom net aan 70 kilo. Wat dan wel? Ik legde uit dat ik niet op zee wilde varen, maar wel een kajak wilde om tochten mee te maken en die wat beter door de golven heen gaat. En dan wilde ik ook waterdichte schotten. Bij de prijsklasse die ik in gedachten had kwam de Eagle Seajett naar voren. Die was er in twee uitvoeringen, een zonder waterdichte schotten en zonder belijning en een met. Ik mocht ter plaatse een stukje proefvaren in een splinternieuw exemplaar. Bij het instappen merkte ik gelijk dat de licht V-vormige bodem en de wat kleinere breedte heel wiebelig aanvoelt. Voorzichtig voer ik een stukje De Poel op. Ik had de wind achter en al snel werden de golven hoger. Ik besefte dat ik om te kunnen keren even dwars op de golven zou moeten. Ik schoof de variabele scheg omhoog en begon voorzichtig rechtsom te draaien. Eigenlijk was ik verbaasd dat dat de kajak zo moeiteloos rechtop bleef gaan. Dwars op de wind ging hij omhoog en omlaag zonder de neiging te krijgen om te willen gaan. Ook kwam er geen spatje water in de kuip. Tegen wind was het helemaal een wereld van verschil met mijn oude kajak. De boeg priemde messcherp door de golven zonder af te remmen en zonder gespat. Ik wist gelijk dat dit mijn keus zou worden. Mijn oude kajak kon ik inruilen. Spatzeil en transportzeil pasten op de precies even grote kuip. Ik kon ook nog een kleur uitkiezen, ik meen rood, geel of blauw. Het werd dus een blauwe.

Inmiddels heb ik deze kajak al een aantal jaren en ik kan wel zeggen dat hij heel intensief wordt gebruikt. Dat is wel op deze site te zien aan alle tochten die ik ermee gemaakt heb. Hij vaart lekker licht. Niet dat ik daardoor sneller vaar, maar ik kan veel grotere dagafstanden maken. Verder is het gewicht ideaal voor overdragingen. Dat zou met een zwaardere zeekajak toch meer moeite kosten. Het instappen wat in begin wat wiebelig voelde, raakte snel gewend. Vaak wordt me gevraagd wat nou het voordeel is van die typische ronde achterkant. Nou, dat heeft geen voordeel. Het is alleen maar mooi. In extreme situaties kan het een nadeel hebben. Ik heb wel eens gehoord van iemand die met eenzelfde boot op zee voer, dat een brekende golf over de achterkant deze plotseling omlaag kan drukken. Ja, maar het is dan ook niet echt een zeekajak. Ten minste niet voor brekende golven. Daar heeft hij ook niet echt de stevigheid voor. Zelf heb ik eens iets anders meegemaakt. Op de Zaan is een smaller stuk waar de golven tegen de kades terugkaatsen. Op een gegeven moment kwamen van voor en van achter een aantal jachten met flinke snelheid voorbij. Een grote deinende massa water dus. Nou ben ik wel wat gewend, en het beste wat je kunt doen is gewoon rustig doorpeddelen. Opeens (denk ik) kwamen achter mij twee golftoppen samen tot een extra grote top precies op de plek van mijn mooie ronde achtersteven. De achterkant werd heel plots een eind omhoog getild. Deze beweging was zo vreemd en zo onverwacht dat alleen een supersnelle reactie met mijn peddel kon voorkomen dat ik omging. Dat was de enige keer dat ik echt een keer schrok en bijna omging. Echt omgaan is me in al die jaren echter nog nooit overkomen. En een plons water in de kuip krijgen heb ik wel eens gehad, maar is echt heel zeldzaam. Dan moet een boot al heel vlak langs varen, want alleen met een echt steile golf kan het gebeuren. 

In de loop van de jaren heb ik wat kleine mankementjes gehad. Op een gegeven moment was mijn waterdichte compartiment toch steeds nat van binnen. Vooral voor, maar ook achter een beetje. En dan steeds als ik op water met wat golfslag had gevaren. De rubber doppen hadden wel aan de buitenkant wat scheurtjes door het uitdrogen, maar aan de binnenkant zagen ze nog gaaf. Toch een paar nieuwe doppen gekocht. En waarachtig, het euvel was verholpen. Overigens smeer ik ze regelmatig met wat vaseline in tegen het uitdrogen. Dat schijnt de levensduur te verlengen. 

Verder werd de kleurige belijning al heel snel bleek. Was niet bestand tegen zon en/of water. Zelf nieuwe belijning aangelegd en het zag er weer piekfijn uit. De nieuwe lijnen blijven wel mooi van kleur. Gewoon een kwaliteitsverschil dus.  

De scherpe punt aan de voorkant bleek wel wat kwetsbaar. Nou doe ik altijd ijselijk voorzichtig, maar na een aantal kleinere aanrakingen met beton en dergelijke werd het puntje toch lelijk en brokkelig. Met wat polyester met wat extra van dat roze verharder erin heb ik het puntje bijgewerkt. Vervolgens net zo lang geschuurd tot hij de oorspronkelijke vorm weer terug had. Wat fietslak in de juiste kleur erop en hij is beter dan dat hij ooit geweest is.

De variabele scheg heeft als nadeel dat hij niet helemaal ingetrokken kan worden. Op een zandstrandje aanlanden is er dus niet bij. Je moet echt op tijd uitstappen en dan maar een paar natte voeten voor lief nemen. Hij is dus kwetsbaar en dat is misschien de reden dat Seajett (die nu nog steeds nieuw te koop is) een vaste scheg heeft. Een variabele scheg is met varen echter wel ideaal. Scheg omlaag en hij gaat als een trein rechtuit. Met scheg omhoog is een peddelslag genoeg om hem een bocht in te draaien.  Na een bezoek aan het Marais Poitevin in Frankrijk bleek bij thuiskomst de scheg helemaal vast te zitten. Het water bevat daar veel kleideeltjes. Als je de volgende dag weer gaat varen is dat geen probleem. Maar na een lange autorit in de brandende zon werden de kleideeltjes gebakken tot een compacte massa en raakte de scheg volkomen vast. Met heel veel water en zeepsop heb ik hem weer gangbaar gekregen. Nu ik er wat meer op ben gaan letten valt mij op dat de scheg van mijn kajak wel tamelijk krap door de gleuf gaat. Bij de meeste kajaks is iets meer ruimte. Ik weet niet of alle Seajetts met variabele scheg dit hebben, of dat alleen mijn exemplaar wat strak is uitgevallen. 

Rainbow Osiris

Inmiddels is mijn zoon een liefhebber van kajak varen geworden en werd het voor hem ook tijd voor een eigen boot. Hij was enthousiast over een gehuurde Rainbow Osiris. Deze is wat korter en breder dan de Seajett, en bovendien van PE, dus relatief ook wat zwaarder. Vreemd genoeg vaart deze kajak bij rustig toertempo lichter dan de Seajett. We hebben in beide kajaks gevaren, maar het is echt waar. Alleen als we echt zo hard mogelijk gaan varen, dan is de Seajett sneller. Dit laatste is te verklaren door de in de scheepsbouw gebruikelijke formule dat de maximale snelheid (in km/u) is 4,5 keer de wortel (SQR) van de lengte (in meters op de waterlijn). Voor de Seajett is dat 4,5 x SQR 5,0 = 10 km/u en voor de Osiris 4,5 x SQR 4,25 = 9,3 km/u. Bij lagere snelheden is oppervlak en vorm van de romp en waterverplaatsing doorslaggevend. Bij tegenwind is wel te merken dat deze kajak een minder scherpe punt heeft. Golfslag remt hem duidelijk veel meer af dan de Seajett. Deze kajak heeft ook geen beweegbare scheg. Hij is duidelijk ontworpen voor rechtuit varen. Voor bochtenwerk moet je flink je peddel gebruiken. Ik kocht de Osiris tweedehands als ex-verhuurboot bij Kanoverhuur Jan van Dalen in Eernewoude. Zag er nog piekfijn uit op wat kleine gebruikssporen na (we hebben wel slechtere gehuurd!). PE ziet wat minder mooi als polyester en is ook wat zwaarder. Maar daar staat tegenover dat het veel minder kwetsbaar is. 

De Eagle Seajett Expeditie (links) en de kortere en iets bredere Raibow Osiris. Op de achtergrond het afdak dat ik voor mijn kajak heb gemaakt. Inmiddels heb ik voor de tweede kajak het dak verhoogd, zodat er nu twee onder elkaar in passen.

De typische ronde achterkant van de Seajett.

TERUG