Tooka Presto 475 van Rotomod (RTM).
Vanaf 2008 leverbaar bij Arjan Bloem, en ik was de eerste die er een mee mocht nemen. Na 9 jaar met een Eagle Seajett Expeditie gevaren te hebben werd het tijd voor iets nieuws. Ik vond zeekajaks altijd al ontzettend mooi en ik had ook altijd het gevoel dat ze kwalitatief beter zijn. Maar omdat ik waarschijnlijk nooit de zee of ander groot water op zal gaan telden voor mij een paar nadelen: ze zijn zwaarder, ze stappen lastiger in (meestal kleinere kuip) en ze zijn duurder. Aan dat laatste ontkom je niet echt. Maar de andere twee nadelen gaan voor deze kajak niet op. De Tooka presto 475 is precies even zwaar als de Seajett Expeditie (20 kg) en de kuip is precies even groot. Mijn neopreen spatzeil past er perfect op. Die is toevallig wit, dus ook voor de kleur hoefde ik geen nieuwe te kopen. Een goede instap is voor mij belangrijk omdat ik bij mijn omzwervingen wel eens op plaatsen kom waar dat moeilijk gaat. Het stoeltje is heel luxe met een soort rubber bekleed en kan over een railsje naar voor en achter versteld worden. Ik heb hem tamelijk ver naar achter staan zodat de instap nog ruimer is dan bij mijn oude kajak. De rugleuning is ook met een knop vóór de zitting te verstellen. En de voetensteunen zijn ook gemakkelijk tijdens het zitten te verstellen. Voor iedereen moet dus een goede zit te vinden zijn. Voor de zwaardere kajakkers is de Presto ook in een iets langere versie (5,37 m) verkrijgbaar, en er is ook een 2-persoonsuitvoering. De boot is van binnen helemaal met de rubber-achtige bekleding bedekt. Ze zijn zelfs zo ver gegaan om de waterdichte compartimenten van binnen te bekleden. Er is nergens een stukje polyester te zien. Dit ziet er echt heel netjes uit. De afwerking is perfect! Ik heb in de winkel met Arend Bloem met verwondering zitten kijken en we hebben ons verbaasd over hoe ze dat er ooit in hebben gekregen. Dan het gewicht: Zijn zeekajaks meestal wat zwaarder, dat is deze kajak niet. Dat komt door een innovatieve manier van bouwen. De romp en bovendek zijn naar het lijkt naadloos met elkaar verbonden. Die naad is er als je heel goed kijkt wel, maar deze is golvend en door de fraaie kleurstelling vrijwel niet te zien. Door deze manier van bouwen is een gewichtsbesparing gerealiseerd. Maar een kajak moet je eerst op het water voelen, dus ging ik op De Poel een proefvaart maken. De instap vond ik heel prettig en helemaal niet wiebelig. Zelfs nog ietsje stabieler dan de Seajett. Stoeltje en voetensteunen hadden we op het droge al afgesteld, dus ik kon zo weg varen. Mijn eerste gedachte was: dit is een kajak waar je gelijk mee kunt lezen en schrijven. Hij vaart heel licht en ik denk dat je met minder kracht een toersnelheid kunt aanhouden dan bij de Seajett. Dit ondanks de kleinere lengte van 4,75 meter tegenover 5,00 meter van de Seajett. Maar de lengte zegt in wezen meer over de maximaal haalbare snelheid, dan welke snelheid je rustig peddelend vaart. Weer een plus voor de Tooka. De Tooka is erg wendbaar, wel ongeveer hetzelfde als de Seajett met ingetrokken schegje. Rechtuit varen doet hij wat minder vanzelfsprekend dan de Seajett met scheg omlaag. De Seajett blijft na het stoppen met peddelen alsof hij over een rails gaat rechtuit doorvaren. De Tooka wil graag een bocht maken zoals met de laatste peddelslag aangegeven. Dus als laatste een linkerslag, dan loopt hij naar rechts uit en andersom. Dat is op zich niet verkeerd, maar ik moet er even aan wennen omdat ik gewend was als ik een foto wilde maken mijn peddel neerlegde, de camera uit de waterdichte tas pakte en terwijl ik langs het onderwerp gleed een foto te maken. Nu moet ik dus eerst stil gaan liggen. Maar daar valt mee te leven. Het voor- en achterdek is wat lager als bij de Seajett en in de waterdichte compartimenten is daardoor wat minder ruimte. Geen boot dus om kampeerspullen in mee te nemen. Maar voor dagtochten maakt dit niet uit, want voor droge kleding en wat etenswaar is er ruimte genoeg. Heel slim is dat voor de kuip een kleine waterdichte ruimte gemaakt is voor een camera of iets anders wat je bij de hand wilt hebben. De schroefdop gaat echter niet echt snel open. Iets met een klik-sluiting zou handiger geweest zijn. Ik houd de camera maar zoals ik gewend was in een waterdichte tas. Alleen bij gebruik van een spatzeil komt het nog wel van pas. Bij mijn eerste tocht waaide het flink, maar de Tooka bleef goed bestuurbaar. Ook bij de eerste tegemoetkomende boot met flinke hekgolven gaf hij geen krimp. Ging er vrolijk overheen en geen spatje water naar binnen. Echt een boot waarmee je kunt lezen en schrijven dus. De Seajett was wat dat betreft ook wel goed, maar dan moest ik wel eerst het schegje omhoog doen om bij de hekgolven wat tegen te kunnen sturen. Anders wilde die gewoon rechtuit, of erger, bij achteropkomende boten naar rechts. Dat de Tooka geen schegje heeft is wat mij betreft in dat opzicht wel een voordeel. De Tooka is (tegen meerprijs) leverbaar met een roer. Misschien is dat handig bij het varen op zee om wat bij te kunnen trimmen. Voor mij is het in ieder geval niet nodig.
Update 2010:
Na 2 seizoenen gevaren te hebben bevalt deze kajak nog steeds uitstekend. Ik heb geen moment het gevoel gehad een verkeerde koop te hebben gedaan. Ik heb een klein minpuntje aan deze kajak ontdekt, en dat is dat het kleine opbergvakje voor de kuip niet waterdicht is. Het maakt niet uit hoe strak je de schroefdeksel dicht draait, aan het eind van de tocht is het toch telkens weer nat in het opbergvak. Geen plaats voor een camera dus. Mogelijk ligt het aan de afdichting tussen de rand bij montage op het dek?
Ruime instap in de luxe beklede kuip. Goed verstelbare zitting en vóór de kuip een kleine (bijna) waterdichte opbergplaats.