Biesbosch

Een vrij groot kanogebied met breed water dat echter plaatselijk heel ondiep kan zijn, en kleine oude stroomgeultjes. Stroming staat er vrijwel niet meer. Het verschil tussen eb en vloed is maar ongeveer 30 centimeter. Kanosteigers zijn hier niet, ook geen mooie lage beschoeiingen of graskanten. In- en uitstappen gaat vaak op modderige schuine kanten. Aan natte voeten valt in dit gebied dan ook vrijwel niet te ontkomen. Het ruige karakter geeft dit gebied een eigen charme. Veel kanovaarders weten dit te waarderen en die kom je dan ook regelmatig tegen.

Kanoverhuur:

En gedetaileerde kaart (PDF-bestand) is te downloaden van: http://www.nationaalpark.nl/docs/biesbosch_map.pdf

Mijn eerste kennismaking met de Biesbosch was met een door kanovereniging Driestromenland in samenwerking met de TKBN georganiseerde tocht op 7 mei 2006. Het startpunt was aan het Jeppegat. Hier is een klein haventje met een gammele steiger. Deze is te hoog voor kano's, dus moesten we vanaf een modderig strandje te water. Onder leiding van Kees Paans voeren we naar het zuiden en bij de viersprong rechtuit. Bij de monding in de Spijkerboor is aan de linkerkant een vaargeul. We volgden echter de rechter oever. Het was laag water en dat was te merken. Ook een stuk uit de kant konden we af en toe maar net van de bodem vrij blijven. Recht vooruit was de Amercentrale te zien. Net voor de Amer gingen we de inham naar rechts in voor een bezoek aan de eendenkooi (met een E aangegeven op het kaartje). Ook hier was weer een veel te hoge steiger bedoeld voor een rondvaartboot. Dat werd dus uitstappen in de prut. Hier was het echt heel erg. Sommigen zagen maar verder van de rondleiding af en bleven in de kano zitten. We kregen een boeiende rondleiding en we weten nu waar uitdrukkingen als "achter de schermen werken" en "de pijp uit gaan" vandaan komen.

Vanaf de eendenkooi voeren we terug naar het noorden en vervolgens linksaf de kronkelige kreek in. Bij de kruising ging het rechtsaf een andere kreek met veel bochten door. Vervolgens weer naar links de kreek met de mooie naam Keesjes Jan Killeke op. Waar deze op breder water uitkomt gingen we even rechtsaf en pauzeerden we op de dijk van de Polder Turfzakken. Het was hier niet zo modderig, maar een mooie kant om met droge voeten uit te stappen was er ook hier niet. Maar natte en vooral modderige schoenen hadden we toch al. Na de pauze gingen we het brede water op en een stukje verder rechtsaf voor een ronde via het Ruigt en het Steurgat terug naar het Jeppegat. Totale tochtlengte ongeveer 20 kilometer.

Aanrijroute naar het Jeppegat: Vanaf de A27 Utrecht-Breda neem je de afslag 21 naar Hank. Door het dorp heen. Aan het einde links een dijk op. Over de dijk de Nathalsweg in. Na ongeveer 1 km linksaf de Oranjepolderweg in en de borden richting jachthaven Vissershang volgen. De voorrangsbocht naar rechts volgen op de Jeppegatweg. Na een stuk onder langs de dijk kun je als je rechts water ziet linksaf een pad op de dijk over. Aan de andere kant is het Jeppegat. 

Bij jachthaven Vissershang kun je ook instappen, maar hier betaal je 5 euro voor parkeren en gebruik van de steiger. Een goedkoper alternatief is de oude haven van Drimmelen, waar net voorbij de botenverhuur van café Van Diepstraten een goede steiger is. Je moet dan wel de Amer oversteken. Hier is door de week veel beroepsvaart.

Aan de hand deze tocht en van stafkaart 44B van de Topografische Dienst Kadaster heb ik bovenstaand kaartje getekend. Het is op de stafkaart niet te zien welke kreken bevaarbaar zijn. Ik ben er maar vanuit gegaan dat kreken die er op de kaart hetzelfde uitzien als waar ik gevaren heb, dat die ook bevaarbaar zijn. Het is dus buiten de beschreven route onder zeker voorbehoud. Als iemand mij aan kan geven of er onvolkomenheden in zitten, dan zou ik dat erg op prijs stellen. En ook als iemand weet of er misschien toch ergens kanosteigers zijn... Ik heb ze niet gezien.

Informatie over het getij is te vinden op de site www.getij.nl. Klik op "Getijvoorspellingen"en selecteer dan Dordrecht.

Geschiedenis

Rond 1300 werden dijken langs de huidige rivieren Merwede en Amer aangelegd en in het achterliggende gebied ontstonden wel zestien dorpjes. Het werd een welvarend gebied waar graan en fruit geteeld werd. In de nacht van 11 op 12 november 1421 sloeg het noodlot toe. Bij een extreem hoge vloed, de St. Elizabethsvloed, braken de dijken ter hoogte van de huidige Moerdijkbruggen en stroomde het gehele gebied onder. Mede door andere dijkdoorbraken vonden de rivieren een kortere weg naar zee en kon bij vloed het zeewater vrij naar binnenstromen. Er ontstond een kleine binnenzee. Door aanslibbing van klei en zand kwam het gebied in de loop van de jaren steeds hoger te liggen. Als eerste planten groeiden hier biezen. De oorspronkelijke naam Bergsche Veld veranderde daardoor in Biesbosch. Het werd een ruig land met talloze kreken die bij vloed vol liepen. De biezen zijn inmiddels grotendeels verdwenen en hebben plaats gemaakt voor rietland en later talloze andere planten en bomen. In de tweede helft van de negentiende eeuw werd land ontgonnen en werden er dijkjes omheen gelegd. Zo ontstonden kleine polders met grasland. In de tweede wereldoorlog waagden de Duitsers zich niet in het gebied. Daarom konden vele onderduikers hier een veilige schuilplaats vinden. In het laatste oorlogsjaar pendelden verzetsstrijders door de Biesbosch tussen het bevrijde zuiden en het nog bezette noorden om medicijnen over te brengen en vluchtelingen te helpen ontsnappen. In 1952 werd net ten zuiden van de Biesbosch een grote kolengestookte electriciteitscentrale in werking gesteld. Deze centrale is nog steeds in gebruik en levert 1240 MW electriciteit en 600 MW warmte voor woningen en glastuinbouw. Een hoogspanningsverbinding loopt dwars door de Biesbosch naar het noorden. In de zeventiger jaren van de vorige eeuw werden de Haringvlietsluizen aangelegd. Het oorspronkelijke verschil tussen eb en vloed van meer dan een meter werd gereduceerd tot een centimeter of dertig. Er werden enkele polders omgevormd tot spaarbekkens. Het water van de Maas wordt via deze bekkens gezuiverd tot hoogwaardig drink- en industriewater. Al sinds de negentiger jaren is de NAM bezig een vergunning te krijgen in het gebied naar gas te mogen boren. Dit is nog steeds gaande. Ook zijn er plannen aan de noordkant een doorgang te maken zodat er meer stroming in de geulen gaat komen. En verder is er een plan om kunstwerken te plaatsen. Gedacht wordt onder andere aan een doolhof van water en kleine dijkjes, dat in de loop van de jaren door de elementen afgebroken wordt en zo aan de natuur wordt teruggegeven.

In http://www.kanoforum.nl/forum/index.php/topic/2719 wordt melding gemaakt van een nieuwe kanosteiger aan de Aakvlaai bij Hank. Deze is blijkbaar vaak niet te gebruiken omdat jachten hier gaan liggen....

TERUG